gedicht van Hans van Druten
Ontvroren


een tocht door het kronkelige bos
lijkt op een wandeling

even te gaan liggen en uit te rusten,
onder de mantel van de slaap
dood op ons wacht

in het onwezenlijke licht
van een valse dageraad

alsof die zich klein had gemaakt
in het aangezicht van de dood

de verzamelde schaduwen
op een afstand houdend

'k hecht alleen waarde
aan het hele spectrum
tussen lusteloos en wellust

met tarwe begroeid
in het late licht
ontvroren